
پروانه
فیلم پروانه به کارگردانی محمد برزویی پور و تهیه کنندگی بهمن کامیار، یکی از آثار حاضر در بخش «سودای سیمرغ» چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر است که با فضایی متفاوت در ژانر درام اجتماعی و پلیسی جنایی توجه بسیاری از مخاطبان و منتقدان را به خود جلب کرده است. این فیلم که نخستین تجربه بلند سینمایی محمد برزویی پور به شمار میرود، حاصل سالها تلاش، صبر و پشتکار این فیلمساز جوان است.
برزویی پور در گفت وگویی درباره شکل گیری این پروژه توضیح داده است که «پروانه» ثمره حدود ۱۷ سال از زندگی حرفه ای اوست و برای تولید آن بیش از ۵ سال تلاش کرده تا بتواند سرمایه گذار و گروه تولید مناسبی پیدا کند. به گفته او، مستقل بودن پروژه و نبود حمایت های مالی باعث شد روند پیش تولید طولانی شود، اما در نهایت این فیلم با سرمایه شخصی و به صورت کاملا مستقل ساخته شد.
محور اصلی داستان درباره مردی به نام پدرام است که به جرم قتل همسرش پروانه دستگیر شده و تحت بازجویی قرار دارد. در جریان تحقیقات، انگیزه های قتل به تدریج آشکار میشود و ماجرای شراکت در پروژه ای به نام «بهشت» پرده از روابط پیچیده میان شخصیت هایی چون کریمی، آرمان و پدرام برمیدارد. روایت فیلم با پیچش های داستانی مخاطب را در تعلیق نگه میدارد و این پرسش را مطرح میکند که آیا پروانه واقعا به قتل رسیده یا هنوز زنده است.
ایده اولیه فیلم «پروانه» توسط علیرضا عطا الله تبریزی مطرح شده است که خود نویسندگی فیلمنامه را نیز بر عهده داشته است. داستان فیلم بر اساس یک ماجرای واقعی شکل گرفته اما با افزودن لایه های اجتماعی، عاشقانه و جنایی، به اثری پرکشش و چندبعدی تبدیل شده است.
در فیلم «پروانه» بازیگرانی چون مهدی پاکدل، هومن برق نورد، آناهیتا درگاهی و محمدعلی محمدی به ایفای نقش پرداخته اند. برزویی پور درباره انتخاب بازیگران گفته است که تقریبا تمام گزینه های نخست گروه تولید به پروژه پیوستند و همکاری بسیار خوبی در طول فیلمبرداری داشتند.
نکته قابل توجه، حضور متفاوت مهدی پاکدل و هومن برق نورد در نقش هایی پلیسی و جدی است که نسبت به آثار پیشینشان فضایی تازه را تجربه میکنند. به باور کارگردان، بازی های ارائه شده در این فیلم از نقاط قوت اصلی آن به شمار میرود و به باورپذیری داستان کمک زیادی کرده است.
فیلم پروانه در شرایطی خاص و همزمان با فضای ملتهب اجتماعی در جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمده است. برزویی پور با ابراز ناراحتی از این شرایط گفته است که دوست داشت فیلمش در فضایی آرام تر و مناسب تر به مخاطبان معرفی شود، اما جشنواره فجر نخستین فرصت جدی برای دیده شدن یک فیلم اولی محسوب میشود.
از آنجا که این اثر با سرمایه شخصی ساخته شده، سرمایه گذاران به دنبال بازگشت سرمایه هستند و برنامه هایی برای اکران عمومی فیلم پس از جشنواره در نظر گرفته شده است. هرچند جزئیات این برنامه ها هنوز به صورت رسمی اعلام نشده است.