غوطه‌ور

غوطه‌ور

غوطه‌ور یکی از آثار راه‌یافته به چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر است که با تکیه بر شخصیت‌پردازی قهرمان‌محور، خود را به‌عنوان اثری جدی در میان فیلم‌های اجتماعی این دوره مطرح می‌کند. «غوطه‌ور» نخستین تجربه بلند سینمایی حکمی است؛ فیلمی که نشان می‌دهد این فیلم‌ساز جوان، پیش از ورود به سینمای حرفه‌ای، جهان روایی و دغدغه‌های محتوایی خود را در قالب فیلم کوتاه آزموده و حالا با اطمینان بیشتری سراغ یک روایت بلند و پرتنش رفته است.

در مرکز داستان «غوطه‌ور»، شخصیت حسن کارخانه قرار دارد؛ افسر میانسال و باتجربه‌ای که سال‌ها با قانون و نظم اجتماعی سروکار داشته و به‌ظاهر زندگی‌اش در چارچوبی قابل پیش‌بینی جریان دارد. اما یک برخورد اتفاقی با زنی مرموز، تعادل این زندگی را بر هم می‌زند. خطایی که حسن در پی این مواجهه مرتکب می‌شود، نه‌تنها مسیر شخصی او را تغییر می‌دهد، بلکه او را وارد فضایی تاریک و پرابهام می‌کند؛ فضایی که ریشه در بحران‌های جنسی، هویتی و اخلاقی دارد و لایه‌های پنهان‌تری از شخصیت او را آشکار می‌سازد.

فیلم در ادامه، با تمرکز بر پیگیری‌های حسن برای شناخت این زن و گذشته او، آرام‌آرام وارد قلمرو یک درام اجتماعی ـ جنایی می‌شود. «غوطه‌ور» بیش از آن‌که به تعقیب‌وگریزهای بیرونی متکی باشد، بر تنش‌های درونی قهرمانش تمرکز دارد. حسن کارخانه در این مسیر، شخصیتی تنهاست؛ فردی که باید با پیامدهای تصمیم اشتباه خود روبه‌رو شود و بهای اخلاقی آن را بپردازد. فیلم، بحران جنسی را نه به‌عنوان یک شوک سطحی، بلکه به‌مثابه نقطه آغاز فروپاشی یک تعادل درونی به تصویر می‌کشد؛ فروپاشی‌ای که به‌تدریج ابعاد اجتماعی و انسانی گسترده‌تری پیدا می‌کند.

یکی از ویژگی‌های قابل توجه «غوطه‌ور»، تلاش آن برای حفظ تعلیق و تنش در دل یک روایت قصه‌گوست. فیلم می‌کوشد مخاطب را هم‌زمان با قهرمانش در موقعیتی معلق قرار دهد؛ موقعیتی که در آن مرز میان درست و غلط، قانون و خطا، و اخلاق و وسوسه به‌روشنی قابل تشخیص نیست. همین وضعیت دوگانه، به فیلم امکان می‌دهد تا از دل یک داستان فردی، به پرسش‌هایی فراگیرتر درباره مسئولیت، قضاوت و پیامدهای انتخاب‌های شخصی برسد.

ترکیب بازیگران «غوطه‌ور» نیز نشان از توجه فیلم‌ساز به ایجاد تعادل میان تجربه و تنوع دارد. حضور بازیگرانی چون محسن قصابیان، آیدا ماهیانی، مهران غفوریان، مسعود کرامتی، محیا دهقانی، پیام احمدی‌نیا، رویا جاویدنیا، نسیم ادبی، سیاوش چراغی‌پور و سید مهراد ضیایی، به فیلم این امکان را می‌دهد که طیفی از تیپ‌ها و شخصیت‌ها را در دل روایت خود جای دهد. این ترکیب، به‌ویژه در مواجهه با سوژه‌ای حساس، می‌تواند به غنای فضاسازی و باورپذیری جهان داستان کمک کند.

«غوطه‌ور» از این جهت نیز اهمیت دارد که اولین فیلم بلند سینمایی محمدجواد حکمی محسوب می‌شود؛ فیلم‌سازی که پیش‌تر با آثاری چون «استارلت»، «چشم بادومی» و «متولد تهران» در عرصه فیلم کوتاه شناخته شده است. موفقیت حکمی در دریافت دیپلم افتخار بهترین فیلمنامه برای فیلم کوتاه «متولد تهران» از چهل‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، نشان می‌دهد که او نگاه ویژه‌ای به روایت و فیلمنامه دارد؛ ویژگی‌ای که در «غوطه‌ور» نیز به‌عنوان یک فیلم قصه‌گو قابل ردیابی است.

تهیه‌کنندگی «غوطه‌ور» را سعید پروینی و سید محمدحسین هاشمی گلپایگانی بر عهده داشته‌اند و همین ترکیب تولید، به فیلم امکان داده تا با وجود حساسیت‌های موضوعی، در فضایی حرفه‌ای و کنترل‌شده شکل بگیرد. در مجموع، «غوطه‌ور» با توجه به سوژه ملتهب، فضای پرتنش و تمرکز بر بحران‌های کمتر پرداخته‌شده، می‌تواند یکی از آثار قابل بحث و توجه چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر باشد؛ فیلمی که تلاش می‌کند از دل یک روایت جنایی ـ اجتماعی، تصویری پیچیده از انسان معاصر و لغزش‌های اخلاقی او ارائه دهد.

نظرات بسته شده است.