دسته بندی : یادداشت

کمدی ایران از دهه 1370 تاکنون بعنوان یک گونه سینمایی به رسمیت شناخته شده است. اگر سینمای کمدی در دهه 1370 در پیوند با گونه خانوادگی معنا می

کسی نمی‌داند سرنوشت «هاوار» چیست. او کارگر کم سن و سالی است که وارد یک مرغداری می‌شود اما انتهای فیلم فریاد، مخاطب را به اعتراض وامی‌دارد. فیلم فریاد

شاه‌نقشی که به هیچکس نرسید. فیلم «شاه‌نقش» به کارگردانی شاهد احمدلو و تهیه‌کنندگی علی قائم‌مقامی در سال ۱۴۰۳ تولید شده و اولین نمایش آن در چهل و سومین

جواد افشار کارگردانی که وی را سالها با سریالهای تلویزیونی همچون کیمیا، گاندو و مادرانه میشناختیم در فیلم سینمایی صیاد برای دومین بار به قاب سینما آمده است.

شکست و پیروزی در ۱۹۶۸ یا حماسه‌ی ۱۳۴۷، شکست ۱۹۶۹ ۱۹۶۸ یک فیلم ایرانی به کارگردانی امیرمهدی پوروزیری و تهیه‌کنندگی ایرج محمدی محصول سال ۱۴۰۳ است. نام فیلم

فیلم اجتماعی/ابزورد و داستان محور «رها» به کارگردانی «حسام فرهمند» که از دستیاران سابق کیومرث پوراحمد است، از فیلم‌های پر سر و صدای جشنواره فیلم فجر ۱۴۰۳ محسوب

خاتی سومین فیلم فریدون نجفی است. سارا بهرامی، آناهیتا افشار، سعید آقاخانی، فرید سجادی حسینی، علی عامل هاشمی و … گروه بازیگران این فیلم را تشکیل می دهند.

سینمای ایران در ۱۵ سال اخیر در کنار آثار کمدی با موجی از فیلم‌های اجتماعی، به ویژه مسائل زنان و فمنیسم روبرو شده است که کم و بیش

فیلم کمدی اگزوتیک سونسوز به معنای «بی پایان» که در این فیلم معنای مصطلحی آن یعنی «بی فرزند» و یا «بی ثمر» در نظر گرفته می‌شود، با استفاده

به دو نیم ابراهیم حاتمی کیا، فیلم ساز صاحب نام سینمای اجتماعی/سیاسی ایران، برای نخستین بار با موسی کلیم الله، توانایی های خود را در ژانر تاریخی/مذهبی  محک