تقاطع نهایی

🔺تقاطع نهایی

اولین واکنش‌ها به فیلم‌های جشنواره فجر 44

📝منتقد فیلم‌شناخت حسین نادری نوشت:
🔸 از دو فیلم روز اول سینمای رسانه یعنی «غوطه‌ور» و «غبار میمون» فیلم بهتری‌ست اما هم‌چنان فیلم قابل‌قبولی در جشنواره ندیده‌ایم.

🔸 هر خلاصه داستانی تقریباً می‌تواند قصه را لو بدهد، بنابراین به این نکته بسنده می‌کنم که چندزن در مسیر عبور از یک مرد با هم همراه می‌شوند.

🔸 یک‌سوم ابتدایی فیلم بهترین بخش فیلم است. اما از آن‌جا که زن‌ها خیلی زود بعد از حادثه‌ی فیلم با هم هم‌دست و همراه می‌شوند، ریتم فیلم دچار افت می‌شود. در نیمه‌ی دوم فیلم تقریباً هیچ فراز و فرود روایی دیده نمی‌شود.

🔸 رودست آخر فیلم با این‌که افت نیمه‌ی دوم را نجات می‌دهد، اما پایه‌های سستی دارد. کسانی که فیلم را در این چندروز دیده‌اند می توانند به این نکته دقت داشته باشند که شخصیت وکیل فیلم با بازی رویا جاویدنیا و هم‌چنین کاراکتر زن سابق، در پذیرش اصل حادثه بیش‌ازحد ناشیانه عمل می‌کنند. نه که جزو رفتار طبیعی شان باشد. بلکه دخالت فیلم‌نامه‌نویس در میان است. شخصیت‌ها را پایین‌تر از حد نرمال خنگ می‌سازد، تا در پایان رودست بخورند.

🔸 به لحاظ کارگردانی با انبوهی از پلان‌های بسته در یک لوکیشن (دفتر وکالت) به‌سر می‌بریم. در بخش‌های زیادی به چند نمای بازتر برای راه نفس احساس نیاز می‌شود. فیلم به‌طور کلی به لحاظ بصری بعد از چند دقیقه خسته‌کننده به‌نظر می‌رسد. چالش مهم فیلم‌هایی که در یک لوکیشن قصه‌ی آن‌ها می‌گذرد، همین دشواری رسیدن به تنوع بصری‌ است. فیلم در این چالش تمام‌وکمال شکست خورده.

🔸 از آن‌جایی که رویا جاویدنیا حکم سردسته‌ی زنان همراه فیلم را پیدا می‌کند، می‌تواند در این جشنواره دیده شود. بازی‌اش چشم‌گیر نیست. اما خاصیت نقشش می‌تواند به دیده‌شدنش کمک کند. هم‌چنین بازی‌ بازی‌گر نقش زن جدید و جوان مرد اصلی فیلم که متأسفانه روابط عمومی فیلم هیچ اسمی از ایشان نیاورده، در نقش مکمل خوب و استاندارد عمل می‌کند.

🔸 در پایان این‌که ممکن است فیلم به مذاق طرفداران آرای فمنیستی خوش نیاید. چرا که زن‌های فیلم با عبور از مرد فیلم به حد نهایی تصمیم‌های غیراخلاقی نزدیک و نزدیک‌تر می‌شوند.

تقاطع نهایی سومین فیلم بخش رقابتی جشنواره فجر 44 است که امروز اکران شد.